vrijdag 30 september 2016

Dag 333 - Opluchting ...


Ja, opnieuw een foto van mijn gipsje,
maar wel een ander gipsje.
Opnieuw kon ik het niet meer houden;
het was of mijn voet/been tussen een bankschroef zat
met net genoeg ruimte voor een beetje bloeddoorstroming.
Vanmiddag toch maar weer het ziekenhuis gebeld
en gelukkig vonden zij dat je niet meer last mag hebben 
van het gips dan van de breuk, zoals bij mij nu het geval was.
En ze kwamen met de volgende oplossing:
Een gipsvoetje.
Ik kon wel huilen, zo blij en opgelucht ben ik.
(nou ja, en van vermoeidheid ...)
Maar bovenal ben ik dankbaar voor deze oplossing.

donderdag 29 september 2016

Dag 332 - Gewoon en toch bijzonder ...


Ook voordat ik middenvoetsbeentje brak, ging ik rustig even zitten om een boek te lezen,
of zoals hier wat bladen die ik heb gekregen.
Maar als ik vandaag om me heen kijk en heel gericht en bewust iets wil zien 
waar ik blij mee ben en dankbaar voor, dan wordt dit 'gewone' toch ineens bijzonder.

Ik zit inmiddels alweer twee weken met mijn voet omhoog
en kan weinig doen, maar toch is daar die rust en vrede
waardoor ik hier heerlijk van kan genieten,
en wel in het goede gezelschap van ons lieve hondje,
die bij deze maar even mijn rolstoel heeft ingenomen.
(Ze is dol op kussentjes)

woensdag 28 september 2016

Dag 331 - Drie paar oogjes ...


Nu ik  niet naar boven kan, staat mijn laptop beneden op tafel.
En dit is mijn uitzicht van achter mijn laptop vandaan.

Drie paar oogjes kijken mij aan
en helpen mij 
om dankbaar en blij
door te gaan.

dinsdag 27 september 2016

Dag 330 - Poes Pinkie ...


'In de gang staat een tafeltje,
en onder dat tafeltje ligt een hoed.
En in die hoed ...
Poes Pinkie.
Poes Pinkie is in slaap gevallen.
Maar opeens wordt Poes Pinkie wakker.
Krabbel de krabbel, hij klimt op de stoel ....'

In heb mijn eigen exemplaar er niet bij gepakt,
maar zo zijn (ongeveer) de eerste regels van dit boekje.
Een boekje dat ver teruggaat in de tijd,
want mijn moeder las het al voor aan mij en mijn broer(s)
en ik ben het nooit vergeten.
Zo favoriet!

Als ik, toen  onze kinderen nog klein waren,
dit boekje vind, koop ik het direct en lees het hen voor, keer op keer.
En ook zij koesteren warme herinneringen aan dit boekje.

Nu zijn  twee van hen zelf vader.
Toen onze eerste kleindochter oud genoeg was voor wat voorlezen,
ging ik snel op zoek naar dit boekje
en ja, het was nog steeds verkrijgbaar.

Onlangs kocht ik dit boekje voor de dochter van onze andere zoon,
en inmiddels heeft dit boekje zijn thuis gevonden
bij weer een volgende generatie.
Ik hoop dat zij er net zo van zal genieten als ik, 
haar vader, en haar nichtjes.

Dankbaar voor kostbaren herinneringen aan kleuter(kinder)boeken,
waar dit er één van is.

maandag 26 september 2016

Dag 329 - Belofte ...


Mattheüs 20:28

'En wees er zeker van: 
Ik ben bij jullie, van dag tot dag,
tot aan de voltooiing van de wereld.'

zondag 25 september 2016

Dag 328 - Liefdevolle echtgenoot ...


Vandaag wil ik even zeggen dat ik heel dankbaar ben voor mijn lieve mannetje.
Vandaag had hij een heerlijke maaltijd voor ons gemaakt.
Alvast echte winterkost: aardappels, kleine spruitjes, stoofpeertjes en rundvlees.
Het was heerlijk!

zaterdag 24 september 2016

Dag 327 - Warme deken ...


In de loop van de morgen kreeg ik het steeds kouder.
Ik was al even op bed gaan liggen in de hoop dat ik wat op zou warmen, maar helaas.
Als ik echter even later in de gang komt, 
valt mijn oog ineens op de deken die daar nog op een mand ligt.
Wat was ik blij!
Ik heb hem gelijk meegenomen en enige tijd later lag de extra deken op mijn bedje 
en kon ik onder beide dekens kruipen.
Onze Jaylinn kwam mij gezelschap houden,
terwijl ik langzaam opwarmde onder de dekens.