Dag 344 - Dag gips!

Ik sta weer met beide voeten op de grond.

Nog wel niet zo stabiel, maar dat komt wel weer.

Het gips mocht eraf en er ook af blijven.

Nu langzaam het lopen weer opbouwen.

Bij gebrek aan de juiste schoenen maar even nog op het ziekenhuisschoentje,

maar dat is niet erg, ik loop immers weer een beetje.

Dankbaar dat het allemaal zo voorspoedig gaat!

Dag 333 - Opluchting ...

Ja, opnieuw een foto van mijn gipsje,

maar wel een ander gipsje.

Opnieuw kon ik het niet meer houden;

het was of mijn voet/been tussen een bankschroef zat

met net genoeg ruimte voor een beetje bloeddoorstroming.

Vanmiddag toch maar weer het ziekenhuis gebeld

en gelukkig vonden zij dat je niet meer last mag hebben 

van het gips dan van de breuk, zoals bij mij nu het geval was.

En ze kwamen met de volgende oplossing:

Een gipsvoetje.

Ik kon wel huilen, zo blij en opgelucht ben ik.

(nou ja, en van vermoeidheid ...)

Maar bovenal ben ik dankbaar voor deze oplossing.

Dag 323 - Mooi roze is niet lelijk ...

Nog even een andere foto tussen de vakantiefoto's door.

Mijn valpartij blijkt me toch een breuk in mijn voet opgeleverd te hebben.

(één ding geleerd, kunnen 'lopen' zegt niet dat je niets gebroken hebt)

Desalniettemin ben ik nog steeds erg dankbaar.

Want het is een mooie breuk en kon zo in het gips,

en er was een lieve vriendin die me overal naar toe heeft gereden.

En ... ze hadden mijn lievelingskleur gips: roze :)

Ps. Ik heb nog wat vakantiefoto's van de prachtige tuin daar, 

      maar voor daarna wordt het wel een uitdaging.

      Ben zelf heel benieuwd :)